بازخوانی ادبیات ملل

سلسله جلسات بازخوانی ادبیات ملل
 
مجلس مرحوم ماتیا پاسکال!
ساعت ٦:۳٤ ‎ب.ظ روز ۱۳٩٤/۱٠/٢٦  

 

جلسه بازخوانی و بررسی رمان «مرحوم ماتیا پاسکال» نوشته لوییجی پیراندلو، به روایت تصویر

 

 

پنجشنبه 24ام دی ماه 1394، خانه اندیشمندان علوم انسانی



 
هم‌ذات پنداری مخاطب با داستان های آناگاوالدا
ساعت ۱:٠٧ ‎ق.ظ روز ۱۳٩٤/۱٠/۳  

 

هم‌ذات پنداری مخاطب دلیل اقبال عمومی داستان های آناگاوالدا

گزارش نشست نقدوبررسی مجموعه داستان «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد»، از سلسله جلسات بازخوانی ادبیات ملل

 

مجموعه داستان «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد» اثر آناگاوالدا، بعدازظهر پنجشنبه بیست‌و‌ششم آذر، در بیست و هشتمین نشست بازخوانی ادبیات ملل، با استقبال فراوان علاقمندان ادبیات داستانی در خانه اندیشمندان علوم انسانی نقد و بررسی شد.

اولین سخنران جلسه، ضحی کاظمی،داستان‌نویس و منتقد، بود که صحبتهای خود را با محوریت بررسی علل اقبال عمومی به آثار آناگاوالدا و به ویژه کتاب «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد» آغاز کرد. وی با اشاره به تعریفی از فرانک اوکانر درباره داستان کوتاه، که آن را داستان تنهایی انسان و انسان‌های تنها می‌داند، داستانهای آناگاوالدا را درباره عشق و تنهایی و خلایی که عشق در زندگی آدم ها به وجود می آورد دانسته و از این امر به عنوان یکی از دلایل موردتوجه قرارگرفتن آناگاوالدا و داستانهایش نام برد.

نویسنده رمان «سال درخت»، به زبان بسیار ساده گاوالدا در داستان‌هایش اشاره کرده و با این توضیح که زبان داستان‌ها به زبان محاوره و نوعی گفتگو نزدیک می شود، مهمترین دلیل استقبال گسترده از داستانهای گاوالدا را استفاده از همین زبان و ورود خواننده تلویحی در متن داستان دانست و گفت: «آناگاوالدا دست خواننده تلویحی را می‌گیرد و وارد کتاب می‌کند و او را به طور مستقیم مخاطب قرار می‌دهد و از این رو خواننده‌ای که حالا خودش هم انگار وارد داستان شده، با داستان کاملاً همراه و بخشی از آن می‌شود»

کاظمی در ادامه به سفیدخوانی در داستان‌های این نویسنده فرانسوی اشاره کرده و ایجاز و پرهیز از زیاده‌گویی‌های مرسوم داستان‌های به اصطلاح زنانه و آشپزخانه‌ای را از ویژگی‌های آن دانست.

سپس راحله فاضلی مترجم ادبیات فرانسه، صحبتهای خود را با توضیحاتی درباره ویژگی‌های فضای نقد و منتقدین فرانسه و سپس جوایز ادبی در فرانسه آغاز کرد. وی تنوع جوایز ادبی در فرانسه را قابل توجه و شایسته تحسین دانسته و گفت: «در فرانسه جوایز ادبی همه سلایق را در برمی‌گیرد؛ از جایزه معتبر گنکور گرفته تا جایزه‌ای مثل فمینا که مخصوص داستانهایی درباره زنان است. و جوایزی که خوانندگان کتاب به نوعی داوران آن هستند و این کتاب آناگاوالدا همین جایزه را تصاحب کرده است.»

مترجم «در پناه هیچ» در ادامه به بررسی ویژگی‌های داستان‌های کتاب «دوست داشتم کسی جایی منتظرم باشد» پرداخت و با اشاره به ویژگی‌های نظیر جملات ساده و بدون پیچیدگی، پاراگراف‌های کوتاه، توصیف‌های ساده و موجز، طنز و زبان کنایی به کارگرفته شده، ورود مخاطب به داستان و همذات پنداری را مهمترین ویژگی داستان‌ها دانست.

در پایان جلسه و پس از پرسش و پاسخ حاضرین و منتقدین، مصطفی علیزاده که اجرای جلسه را بر عهده داشت، ضمن ارائه توضیحاتی درباره روند برگزاری جلسات بازخوانی ادبیات ملل در خانه اندیشمندان، اعلام کرد که پرونده ادبیات فرانسه در جلسات بازخوانی ادبیات ملل بسته شده و از ماه آینده فصل ادبیات ایتالیا با بازخوانی رمان «مرحوم ماتیا پاسکال» آغاز خواهد شد.

 

گروه گزارش